۳ نوامبر ۲۰۲۶ – زخم‌های پای مرتبط با دیابت اغلب با بی‌حسی در پاها همراه هستند. بر اساس یک پایان‌نامهٔ دکترا در دانشگاه گوتنبرگ، از نظر بیماران، در سیستم مراقبت‌های بهداشتی به این واقعیت که این زخم‌ها می‌توانند باعث دردهای شدید و غیرقابل پیش‌بینی شوند، توجه کافی نمی شود.
زخم‌های پای مقاوم به درمان در افراد مبتلا به دیابت، معمولاً در نواحی تحت فشار پا، مانند انگشتان، قسمت جلویی پا و پاشنهٔ پا ایجاد می‌شوند. زخم‌های پا می‌توانند هم در دیابت نوع ۱ و هم نوع ۲ ظاهر شوند که علت زمینه‌ای آن‌ها شامل اختلال در گردش خون و آسیب عصبی است.
این پایان‌نامه بر پایهٔ نظرسنجی‌ها و مصاحبه با بیمارانی است که از زخم‌های پای دیابتی رنج می‌برند؛ وضعیتی که در آن، علی‌رغم کاهش حس (بی‌حسی)، درد همچنان می‌تواند رخ دهد. شدت درد به طور قابل توجهی متفاوت است؛ از یک درد مبهم و خفیف گرفته تا احساسی شبیه به بریدن کف پا با چاقو؛ علاوه بر این، این درد می‌تواند غیرقابل پیش‌بینی باشد.
آنلی رینگ‌بلوم، پرستار که مدرک دکتری علوم پرستاری و سلامت را دریافت کرده است، می‌گوید: «بیماران با این واقعیت زندگی می‌کنند که دردهای شدید می‌تواند ناگهانی و در هر ساعتی از شبانه‌روز رخ دهد. آن‌ها نمی‌توانند پیش‌بینی کنند که درد چه زمانی شروع می‌شود، که این امر منجر به اختلال در خواب می‌شود و برنامه‌ریزی برای فعالیت‌های روزانه و اجتماعی را برای آن‌ها دشوار می‌کند.»
هوشیاری مداوم در زندگی روزمره
«آیا می‌توانم در باغ کار کنم؟ آیا می‌توانم به مهمانی بروم؟ آیا مسکن کافی بهمراه دارم؟» برنامه‌ریزی برای زندگی روزمره دشوار می‌شود، در حالی که در عین حال، بیماران احساس می‌کنند مشکلات درد آن‌ها در سیستم درمانی مورد توجه قرار نمی‌گیرد. تا حد زیادی، آن‌ها مجبورند درد را خودشان مدیریت کنند.
به طور کلی، بیماران از کارکنان مراقبت‌های بهداشتی که آن‌ها را درمان می‌کنند (پزشکان، پرستاران و متخصصان پا) قدردانی می‌کنند، اما در نظرسنجی‌ها گزارش می‌دهند که درد آن‌ها همیشه مورد تأکید قرار نمی‌گیرد. آن‌ها توضیح می‌دهند که کارکنان درمانی همیشه درباره درد سؤال نمی‌کنند و خودِ بیماران نیز برای اینکه بار اضافی بر دوش کادر درمان نگذارند، از مطرح کردن آن خودداری می‌کنند.
برخی از بیماران درد را چنان شدید و مداوم توصیف می‌کنند که گاهی به نظر می‌رسد قطع عضو راهی برای رهایی و ابزاری برای فرار از رنج است؛ هرچند که قطع عضو همزمان یکی از ترسناک‌ترین پیامدهای زخم‌های بهبودنیافتهٔ پا محسوب می‌شود.
فشار و مسئولیت‌پذیری
آنلی رینگ‌بلوم تأکید کرد که مطالعات در پایان‌نامه او بر دیدگاه بیمار تمرکز دارد. اگرچه او رویدادهای بالینی خاص را بررسی نکرده است، اما استدلال می‌کند که یافته‌ها نشان‌دهنده نیاز به توجه بیشتر و استراتژی‌های روشن‌تر در زمینه ارزیابی و تسکین درد مرتبط با زخم‌های پای دیابتی است.
او در پایان گفت: «زخم‌های پای مرتبط با دیابت بسیار محدودکننده هستند. بیماران از تغییر در رابطه خود با بدنشان می‌گویند؛ احساسی مبنی بر اینکه دیگر نمی‌توانند به بدن خود اعتماد کنند. برخی می‌گویند دیگر انرژی لازم برای پیاده‌روی ندارند؛ چرا که مراحل آماده‌سازی - از مالیدن پماد و پانسمان گرفتن گرفته تا بررسی مواردی مثل چین خوردن جوراب یا وجود یک ذره شن در کف کفش - بسیار طاقت‌فرسا است، به‌ویژه از آنجایی که حتی آسیب‌های جزئی پا می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد. آن‌ها با فشار بسیار زیاد و یک مسئولیت شخصی سنگین روبرو هستند تا اطمینان حاصل کنند که هیچ اتفاق اشتباهی نمی‌افتد.»
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20261103/Study-highlights-overlooked-pain-from-diabetes-related-foot-ulcers.aspx